Μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, η Ελένη Προκοπίου, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή που ξεκίνησε από την πίστα του χορού και κατέληξε στη μεγάλη οθόνη.
Την είδηση του θανάτου της έκανε αρχικά γνωστή η ηθοποιός Μέλπω Κωστή, ενώ ακολούθησε δημόσιος αποχαιρετισμός από τον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα, ο οποίος αναφέρθηκε με συγκίνηση στη σχέση εμπιστοσύνης που είχαν όλα αυτά τα χρόνια και σημείωσε πως πλέον βρίσκεται κοντά στον μέντορά της, Δημήτρη Ιβάνωφ.
Από τη Σχολή Χορού στα επιθεωρησιακά ντουέτα
Η σχέση της με την τέχνη ξεκίνησε πολύ νωρίς. Από την ηλικία των έξι ετών μαθήτευσε στη Σχολή Χορού της Λουκίας Σακελλαρίου – Κωτσοπούλου στο Ωδείο Αθηνών, όπου βρέθηκε δίπλα στη Μάρθα Καραγιάννη. Ως παιδιά συμμετείχαν σε παραστάσεις της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ οι σπουδές τους ολοκληρώθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Πρώιμη ήταν και η επαφή της με το θέατρο, καθώς εμφανίστηκε ως χορεύτρια στο θέατρο «Ολύμπια» του Πειραιά με παρτενέρ τον Δημήτρη Ιβάνωφ. Αργότερα δημιούργησε με τον Βαγγέλη Σειληνό ένα από τα γνωστότερα χορευτικά ντουέτα της εποχής, με εμφανίσεις σε επιθεωρήσεις και μουσικοθεατρικές παραστάσεις, μια συνεργασία που πέρασε και στον κινηματογράφο.
Δώδεκα χρόνια και 23 ταινίες
Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε το 1960, ενώ από εκείνη τη χρονιά μέχρι το 1972 συμμετείχε σε συνολικά 23 ταινίες, αρκετές από τις οποίες με πρωταγωνιστικούς ρόλους. Η πορεία της κινήθηκε ανάμεσα σε κωμωδίες και μιούζικαλ, ενώ ξεχωριστή στιγμή υπήρξε η συμμετοχή της στην «Όμορφη πόλη» του Μίκη Θεοδωράκη το 1962.
Παρά την αναγνώριση, αποσύρθηκε σχετικά νωρίς από το προσκήνιο — μια καλλιτέχνιδα που έφυγε από τον χώρο στην κορύφωση της καριέρας της.
