Το βότανο βαλεριάνα χρησιμοποιείται για ιατρικούς σκοπούς από την Αρχαία Ελλάδα και τη Ρωμαϊκή εποχή.

Η θεραπευτική δράση της βαλεριάνας είχε περιγραφεί από τον Ιπποκράτη, ενώ στην Ευρώπη άρχισε να γίνεται δημοφιλής το 17ο αιώνα.

Παρασκευάσματα από τη ρίζα της βαλεριάνας είναι διαθέσιμα στην αγορά σαν συμπληρώματα διατροφής. Σήμερα, η βαλεριάνα χρησιμοποιείται ως εναλλακτικό μέσο που δρα ως φυσικό καταπραϋντικό βοηθώντας στην αντιμετώπιση της αϋπνίας.

Ο ακριβής τρόπος δράσης της βαλεριάνας δεν είναι πλήρως κατανοητός, ωστόσο σύμφωνα με το επικρατέστερο σενάριο η δραστικότητα της οφείλεται στο γεγονός ότι αυξάνει τη συγκέντρωση της ουσίας γ-αμινοβουτυρικό οξύ (GABA) στον εγκέφαλο.Επίσης πιστεύεται ότι δεν είναι κάποιο συγκεκριμένο συστατικό που προσδίδει στη βαλεριάνα την ηρεμιστική της δράση, αλλά η ανεξάρτητη ή συνεργιστική δράση διαφόρων ουσιών που περιέχονται στο φυτό. Η δράση της θεωρείται ήπια και γενικά ασφαλής όταν λαμβάνεται από υγιή άτομα στην κατάλληλη δοσολογία, η λήψη της δεν φαίνεται να προκαλεί εξάρτηση, ενώ οι ανεπιθύμητες ενέργειες του συμπληρώματος είναι περιορισμένες.

Φυσικά η λήψη βαλεριάνας (όπως και κάθε άλλου διατροφικού συμπληρώματος) από εγκύους, θηλάζουσες, μικρά παιδιά, ασθενείς και άτομα που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή θα πρέπει να αποφεύγεται ή να γίνεται μόνο υπό ιατρική παρακολούθηση.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

Πηγές