Σύμφωνα με νέα μελέτη, που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Tuffts, μικρές αλλαγές στο είδος των πηγών πρωτεΐνης και υδατανθράκων που καταναλώνουμε
, μπορεί να έχουν σημαντική επίδραση στη μακροχρόνια διαχείριση του σωματικού βάρους.
Για τους σκοπούς της μελέτης, που δημοσιεύεται στο επιστημονικό περιοδικό The American Journal of Clinical Nutrition, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από τρεις μακροχρόνιες μελέτες, οι οποίες «παρακολούθησαν» συνολικά 120.000 άνδρες και γυναίκες για διάστημα 16 ετών. Αρχικά βρέθηκε πως οι δίαιτες υψηλού γλυκαιμικού φορτίου, με αυξημένη κατανάλωση απλών και επεξεργασμένων υδατανθράκων σχετίζονται με μεγαλύτερη αύξηση του βάρους.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσο οι μεταβολές στο γλυκαιμικό φορτίο της δίαιτας επηρεάζουν τη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης πηγών πρωτεΐνης και της μακροχρόνιας πρόσληψης βάρους. Μεταξύ των αποτελεσμάτων της μελέτης βρέθηκαν τα εξής:

– Η αύξηση της κατανάλωσης κόκκινου και επεξεργασμένου κρέατος σχετίστηκε ισχυρά με την αύξηση του σωματικού βάρους.

– Η αύξηση της κατανάλωση γιαουρτιού, θαλασσινών, άπαχου κοτόπουλου και ξηρών καρπών σχετίστηκε με μικρότερη αύξηση του βάρους.

– Η αύξηση της κατανάλωσης άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως τυρί και πλήρες ή ελαφρύ γάλα δε φάνηκε να συνδέεται με μεταβολές στο σωματικό βάρος.

Έπειτα, παρατηρήθηκε συνεργιστική δράση της μεταβολής στην κατανάλωση πρωτεϊνούχων τροφίμων και της μεταβολής του γλυκαιμικού φορτίου. Για παράδειγμα, η ταυτόχρονη αύξηση της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος και του γλυκαιμικού φορτίου της δίαιτας οδήγησε σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του βάρους. Αντίθετα, ο συνδυασμός υψηλότερης κατανάλωσης κόκκινου κρέατος με χαμηλότερο όμως γλυκαιμικό φορτίο μετρίασε την αύξηση του βάρους.

Στην περίπτωση της κατανάλωσης ψαριού και ξηρών καρπών, η παράλληλη μείωση του γλυκαιμικού φορτίου ενίσχυσε περαιτέρω τη μείωση του βάρους, ενώ η αύξηση του γλυκαιμικού φορτίου την περιόρισε. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε το γεγονός ότι η αύξηση της κατανάλωσης τροφίμων που δε φάνηκαν αρχικά να σχετίζονται με μεταβολές στο βάρος, σε συνδυασμό με αύξηση του γλυκαιμικού φορτίου οδήγησε τελικά σε μεγαλύτερη πρόσληψη βάρους.

Όπως σχολιάζει ο επικεφαλής της μελέτης, τα παρατηρούμενα ευρήματα έρχονται να προστεθούν στην υπάρχουσα βιβλιογραφία που υποστηρίζει πως το μέτρημα θερμίδων δεν είναι αποτελεσματική μέθοδος για τη μακροχρόνια διαχείριση του βάρους. Επιπλέον, φαίνεται πως ορισμένα τρόφιμα βοηθούν στην πρόληψη της αύξησης του βάρους και άλλα όχι, ενώ ο συνδυασμός των τροφίμων παίζει πιθανότατα σημαντικό ρόλο.

Τέλος, καταλήγει, τα αποτελέσματα της παρούσας μελέτης υποστηρίζουν πως δε θα πρέπει απλά να ενθαρρύνουμε την κατανάλωση συγκεκριμένων πρωτεϊνούχων τροφίμων, όπως ψάρι, ξηρούς καρπούς ή γιαούρτι για την πρόληψη της αύξησης του βάρους, αλλά να επικεντρωνόμαστε και στην αποφυγή των απλών και επεξεργασμένων υδατανθράκων ώστε να μεγιστοποιήσουμε το όφελος.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr