Ο ψευδάργυρος είναι κυριολεκτικά παρόν σε κάθε κύτταρο συμμετέχοντας σε πληθώρα λειτουργιών: παίρνει μέρος σε περισσότερες από 100 ενζυμικές αντιδράσεις μέσω των οποίων ο οργανισμός μεγαλώνει και αναπτύσσεται, συμμετέχει στη σύνθεση των
πρωτεϊνών, τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, τη σύνθεση του DNA, την επούλωση, ενώ παράλληλα ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και είναι απαραίτητος για τις αισθήσεις της οσμής και τη γεύσης.

Η σημασία της επαρκούς πρόσληψης ψευδαργύρου είναι εμφανής από τη σύλληψη, αφού είναι χαρακτηριστικό ότι γυναίκες που στην εγκυμοσύνη έχουν ήπια ανεπάρκεια του μετάλλου, έχουν υψηλό κίνδυνο το έμβρυο τους να παρουσιάσει επιβράδυνση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Αλλά και αργότερα για το βρέφος, το παιδί προσχολικής και σχολικής ηλικίας και για τον έφηβο, καθώς σε έλλειψη του παρατηρείται καθυστερημένη ανάπτυξη, απώλεια όρεξης (με πιθανή επακόλουθη έλλειψη και άλλων θρεπτικών στοιχείων), ευαισθησία σε λοιμώξεις και γενικότερη πτώση της λειτουργίας του ανοσοποιητικού συστήματος.

Ωστόσο προσοχή πρέπει να δίνεται και στην υπερβολική πρόσληψη του ιχνοστοιχείου, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα και σε δυσαπορρόφηση άλλων θρεπτικών συστατικών όπως ο σίδηρος και ο χαλκός. Διατροφικές πηγές ψευδαργύρου είναι το κρέας, τα θαλασσινά, οι ξηροί καρποί (ανάλογα και με την περιεκτικότητα του εδάφους σε ψευδάργυρο), το αυγό και τα δημητριακά ολικής άλεσης.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr

Πηγή